echo ziekenhuis (11w5d)

Vandaag hadden we weer een echo, bij mijn eigen gynaecoloog. Hij begint met ons gerust te stellen. Dat op deze termijn dit soort dingen vaak onschuldig zijn, dat een verloskundige vaak doorstuurt waar achteraf niets aan de hand blijkt te zijn.
Maar als hij begint met de echo, zien ook wij zelf al snel dat er iets goed fout zit: Boven de oogkassen is heel veel zacht weefsel, twee keer zo groot als normaal. De gynaecoloog laat zien dat het bot ontbreekt, dat dit zonder twijfel een open schedeltje is…

Hij vertelt dat wij nu 3 mogelijkheden hebben: De zwangerschap uitdragen, in de wetenschap dat dit kindje nooit zou kunnen leven. Een curettage (= het schoonschrapen van de baarmoeder). Of medicatie om de ‘kleine bevalling’ op te wekken, waarschijnlijk gevolgd door een curettage om de placenta te verwijderen. Hij vertelt dat de kans op een open schedeltje afneemt als je voor de zwangerschap foliumzuur slikt. Maar slechts met 50%, en het is een zeer zeldzame aandoening. Ik ben pas foliumzuur gaan slikken toen ik wist dat ik zwanger was, de zwangerschap was immers niet gepland.

Volgende week hebben we een uitgebreide afspraak met de gynaecoloog. Dan kunnen we al onze vragen stellen, dan kunnen we beslissen hoe we verder willen.

Ik voel me verdrietig, maar niet ontroostbaar. Heb ik (onbewust) nog niet veel band met dit kindje opgebouwd? Had ik er (veel) rekening mee gehouden dat het fout kon gaan? Of ben ik verdoofd, moet de klap nog komen.
Ik zou willen dat het allemaal voorbij is. Dat ik geen keuze hoef te maken tussen twee kwaden. Uitdragen wil ik in ieder geval niet. Een curettage zal het kindje kapot maken. Een bevalling zal veel oud verdriet naar boven brengen. En een bevalling en een curettage voelt dubbel op…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *