Spanning? (38w1d)

Meestal wacht ik rustig af wanneer ons kleintje komt. Doe wat klusjes in huis, speel met Eva en lees een boekje. Probeer me een beetje voor te bereiden om de komst van Klaver.
Maar soms realiseer ik me dat het ook nu nog fout kan gaan. Ik ken te veel verhalen van kindjes die toch niet gezond blijken, die bijvoorbeeld door zuurstofgebrek een achterstand krijgen of die rond de geboorte overleiden.
Ook ken ik te veel verhalen van moeders die niet (relatief) ongeschonden uit de bevalling komen. Zo heeft mijn schoonzusje na de bevalling (nu 7 maanden geleden) een aantal keer een insult gehad. Waardoor ze nu nog steeds niet alles kan. Zo heeft een roeimaatje zo’n tik gehad van de bevalling, dat ze nu (2 jaar later) nog steeds gedeeltelijk in de ziektewet zit.
Gelukkig gaat het meestal goed, en ook ik heb het gevoel dat deze bevalling ‘gewoon’ goed zal gaan!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *