Steun?

Suzanne schrijft: Ik denk dat het voor lotgenoten een steun kan zijn om te lezen hoe andere ouders dit ervaren hebben.
Ook in de statistieken die google bij houdt over mijn website, zie ik dat mensen met zoekwoorden als ‘verlies kind’ op mijn website komen. Vandaar hierbij een paar tips/citaten waar ik tijdens het rouwproces om Boris & Sanne veel aan gehad heb.
 
  • Ga elke dag een uurtje te neuroten: Alle gevoelens van angst, verdriet, boosheid naar boven laten komen, onder woorden proberen te brengen, volledig in op gaan. Zoals wij zelf ook weten, vallen gevoelens niet te onderdrukken. Je kan er maar beter aandacht aan schenken. Dat helpt je om de rest van de dag op een relatief normale manier door te komen.
  • Het verdriet om het verlies van een kind bestaat in feite uit 2 delen: De ongewenste kinderloosheid en het verlies van dit kindje, juist dit kindje, die je gekoesterd en bewonderd hebt, waar je zo veel van gehouden hebt en nog steeds heel veel van houdt.
  • Overigens mag een mens zichzelf best een beetje zielig vinden. Want, zo stond in het gratis krantje DAG, jezelf zielig vinden helpt tegen depressie. Volgens de Amerikaanse psycholoog Mark Leary is jezelf zielig vinden (zelfcompassie) een betere reactie op tegenslag dan jezelf op de kop geven. Daarmee voorkom je veel depressie, woede en verdriet. Zelfcompassie betekent: begrip tonen, aardig zijn, beseffen dat het normaal is om fouten te maken en ophouden jezelf te kwellen met nare gedachten.
  • In de moeilijkste tijd van het verlies zit je zo in je eigen verdriet en je eigen manier van verwerken dat het heel moeilijk is om er ook voor je partner te zijn. Maar het is niet erg als je een tijdje even niet dichtbij elkaar staat. Dat mag, je doet het ook allebei anders. Zolang je maar wel oog voor elkaar blijft houden.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *