bezoek WKZ

Vandaag gingen Mirthe en ik naar het WKZ, om de onderzoeksuitslagen te bespreken.
Eerst hadden we een afspraak met de diëtist. Over het glutenvrije dieet hoefde ze mij niet meer te vertellen. Maar Mirthe moet de komende weken ook lactosevrij en dat moet toch iets strenger dan ik dacht: Geen babybels meer en geen toostjes met kaas (harde kaas mag wel).
Jammer, want die vindt Mirthe juist zo lekker. Ze krijgt bijna elke dag een babybel. En afgelopen zondag was de helft van het blauwe kaasje opeens weg 😉
Ik had bijgehouden wat Mirthe krijgt en eet. Sinds een paar dagen krijgt ze havermoutpap met besjes voor het ontbijt. En dat eet ze gelukkig goed!
Het fruit en de koekjes (bitterkoekjes) waren al nooit een probleem. Maar het brood… Meestal eet ze alleen het beleg en neemt van het brood geen hap.
De diëtiste adviseerde om zo af en toe tussendoor een klein stukje brood te geven, zodat Mirthe kan wennen aan de smaak.
Het avondeten gaat wisselend, zoals vaak bij kinderen. De ene keer eet ze geen hap, de andere keer eet ze borden vol. Niets zorgwekkend, vond de diëtiste.
Ze vond wel dat Mirthe te veel melk drinkt en te veel fruit eet. Hierdoor kan ze verzadigd raken en niets anders meer eten.
En voorlopig krijgt Mirthe vitamine-pillen, totdat haar darmen voldoende hersteld zijn (en ze zelf weer voldoende voedingsstoffen opneemt).
 
Na het gesprek gingen we even buiten spelen. Daarna aten we een koek in de centrale hal. Mirthe had al snel vriendjes gemaakt en rende vrolijk de hal rond.
 
Anderhalf uur later hadden we een gesprek met de coeliakie-verpleegkundige.
Zij vertelde dat Mirthe’s antistoffen extreem hoog waren: 2850!
– Meer dan 6 is verdacht, meer dan 100 is vrijwel zeker coeliakie, 2850 is extreem hoog –
 
We praatte over Mirthe’s symptomen en wat er nu veranderd is. Toen ik Mirthe voor het eerst op coeliakie liet prikken, had ze nauwelijks aanwijsbare symptomen (eczeem, soms een bol buikje en slecht gluten eten). Vanaf het moment dat de uitslag van het bloedonderzoek binnen was, ging het bergafwaards. Vlak voor de definitieve diagnose had ze een dik hard buikje, platte billen, constante diarree, huilerig, moe, veel slapen, onrustig slapen, haar stevige beentjes waren verdwenen en ze at bijna niets meer.
En nu zijn die symptomen weer nagenoeg verdwenen!
 
De komende tijd wordt ze regelmatig gecontroleerd: 6 weken na de start van het dieet, 3 maanden, 6 maanden en een jaar. Als alles goed gaat, zal ze daarna jaarlijks gecontroleerd worden.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *