Boek: Altijd een kind te kort

Op twitter zie ik een link naar een symposium over Zorg(en) na Pertinale sterfte. Hier wordt een boek gepresenteerd over zwangerschap na perinatale sterfte. Het eerste boek over zwnagerschap na perinatale sterfte: Altijd een kind te kort

“Vrouwen die zwanger zijn of willen worden na het verlies van hun baby krijgen te maken met de confrontatie tussen de nog recente ervaring van dood en de ervaring van nieuw leven. In hun situatie is het moeilijk zich te identificeren met de groep van zwangere vrouwen die deze ervaring niet hebben. Dit handboek behandelt de verschillende fases: zwanger worden, zwanger zijn, de bevalling, en het ouderschap daarna. Goede informatie helpt de moeder bij het herwinnen van vertrouwen in zichzelf, in haar lichaam en in de medische zorg. Ook zorgverleners krijgen inzicht in de specifieke problematiek van deze vrouwen doordat er handreikingen voor een betere professionele begeleiding worden geboden.”

Heb ik zo’n boek gemist toen ik weer zwanger was?
Ja! Ik voelde me heel erg onbegrepen. Iedereen vond dat ik blij moest zijn met deze zwangerschap en ging er in mijn ogen aan voorbij dat het voor mij niet altijd alleen maar blijdschap was.
Gelukkig had ik destijds wel hulp van een maatschappelijk werkster en gaf mijn werk mij alle ruimte om minder te werken. Daarnaast mailde ik met vrouwen die ik kende van Lieve Engeltjes en ook weer zwanger waren. Maar zo’n boek zou mij ook thuis in de moeilijke uurtjes wat extra steun geven, woorden geven die ik zelf niet meer had.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *