3e bezoek gynaecoloog (20 weken)

Vanmiddag stond een uitgebreid ziekenhuisbezoek op het programma:
Eerst een gesprek met een verpleegkundige, daarna de zeer uitgebreide 20 weken echo en tenslotte een gesprek met de gynaecoloog. Helaas werd ik vanmorgen gebeld dat de echografist ziek is en de echo niet door kon gaan…. Vooral voor Erik erg jammer, want hij merkt nog erg weinig van die 2 kleintjes in mijn buik. Hij ziet dat ik een buik krijg, dat ik mijn broeken niet meer pas en dat ik veel minder energie heb, maar hij kan ze nog niet voelen zoals ik. Sterker nog: Als hij zijn hand op mijn buik legt, worden ze spontaan rustig!
Vriendinnen hadden het over ‘vlindertjes in je buik’, te voelen vanaf de 20-ste week. Nou, ik voelde al beweging in de 16e week en dan geen ‘vlindertjes’, maar fikse schoppen en draaiende lichaampjes!

Ondanks de teleurstelling toch naar het ziekenhuis getogen voor de normale controle. Zoals ik de vorige keer heb uitgelegd, is het verpleegkundigen-spreekuur in het leven geroepen om de normale gang van een zwangerschap uit te leggen. Een gynaecoloog heeft hier vaak weinig tijd voor dus aan de hand van een vragenlijst zijn we geïnformeerd over o.a. kraamhulp, zwangerschapscursussen en borstvoeding.
Daarna door naar de gynaecoloog voor het medische verhaal. De krampen in mijn buik, de pijn in mijn banden, de rugpijn, de vermoeidheid en de steek onder mijn linker borst zijn volgens hem allemaal ‘normale klachten’. Hier zal ik de komende 4 maanden mee moeten leven… En net toen ik op de behandeltafel lag voor een kleine echo, werd duidelijk dat er toch een vervangende grote echo gemaakt kon worden!!!
Even voor de duidelijkheid: De gynaecologen zelf hebben een soort draagbaar echo-apparaat waarmee ik elke controle nagekeken wordt. Hierop kan je zien hoe de kindjes liggen en of de hartjes kloppen. Een echte echoscopie echter, is ook voor ons leken veel duidelijker en hiermee kunnen ook echte metingen worden gedaan en afwijkingen worden geconstateerd.

Dus wij naar een andere kamer, waar de echokop op mijn buik werd gezet:
Heel duidelijk was zichtbaar dat kindje A zich aan de linker kant van mijn buik begeeft en kindje B aan de rechter kant, kont aan kop. Het tussenschot is ondertussen zo dun geworden dat ze elkaar regelmatig aanraken en elkaar schoppen en stompen. Ach, zo tonen liefdevolle broers en/of zussen immers hun genegenheid 😉
Wij zagen heel duidelijk de ribbetjes, de hartkamers, armpjes, beentjes, handjes en vingertjes. Ongecontroleerde bewegingen, handjes die vuistjes maken, fantastisch!
Ze groeien allebei goed, hebben een hoofdje van 6,4 cm doorsnede en ook de omvang van het lichaam en de lengte van de beentjes zijn nagenoeg gemiddeld!

En….. We weten nu wat het zijn! Erik wilde het eigenlijk niet weten (en ik wel). Ik had het voorstel gedaan om het dan niet de 20e week te vragen, maar bv de 28e week. We hadden het er niet meer over gehad, omdat de echo toch niet meer door zou gaan. Maar toen de gynaecoloog vroeg of we het wilden weten, zei Erik dat als ik het echt zo graag wilde weten, we het dan maar moesten vragen. De gynaecoloog is niet helemaal zeker over kindje A (links), maar verwacht dat het een meisje is. Van kindje B is hij nog minder zeker, hij denkt dat het ook een meisje is. Eerlijk gezegd geloof ik het niet: het kindje rechts voelt niet als een meisje…