Lieve Engeltjes

9 dagen geleden ben ik gestopt met Lieve Engeltjes.

www.lieve-engeltjes.nl is een contactgroep voor mensen die te maken hebben met het verlies van een kind. Zij hebben een groot aantal mailinglijsten opgezet; een lijst voor ouders die een miskraam hebben gehad, een lijst voor ouders van kindjes die extreem vroeg zijn geboren en daarom geen levenskans hadden, een lijst voor ouders die om medische reden de beslissing hebben moeten nemen om de zwangerschap af te breken, een lijst voor ouders waarvan het kind op ‘latere’ leeftijd is overleden, een lijst voor opa’s en oma’s, een lijst voor broertjes en zusjes, ….
Ik heb precies een jaar mee gemaild met een lijst voor ouders van extreem-vroeg-geborenen.
Op de lijst praatte wij met elkaar over het verdriet om het verlies van onze kindjes. Wij praatte over het omgaan met dat verlies, de reacties van de buitenwereld en het opnieuw oppakken van het eigen leven.

Het laatste half jaar heb ik me ook ingezet als vrijwilligster op deze lijst, als gans.
De ganzen zorgen er voor dat de lijst goed loopt, dat nieuwe leden welkom worden geheten en dat ze wegwijs worden gemaakt op de lijst en de site. Op de achtergrond doen zij ook taken. Zo zorgen zij er o.a. voor dat er kaarten worden aangevraagd voor de (ver)jaardagen en dat leden die niet mailen worden afgemeld om zo weer plaats te maken voor leden die wel mailen.

En nu? Nu ben ik dus gestopt…
Ondanks dat ik nog steeds helemaal achter mijn besluit sta, dat ik minder energie over heb om mijn werk bij Lieve Engeltjes voort te zetten, dat ik weer meer tijd wil besteden aan mijn vrienden en familie en vooral aan kleine Prummel, dat ik de laatste tijd vooral anderen aan het helpen was en zelf de steun van de lijst niet zo veel meer nodig had. Ondanks dat alles heb ik het er toch wel erg moeilijk mee…

De meiden van de lijst zijn mijn vriendinnen geworden, soms alleen via de mail, soms ook in het echt. Natuurlijk had ik ze liever niet ontmoet, had ik liever dat Boris & Sanne en hun kindjes niet waren overleden. Maar dat zijn ze helaas wel, en daarom snappen deze meiden hoe ik me voel. Hoe goed sommige vrienden ook hun best doen, echt snappen doen ze het (gelukkig!) niet…

De meiden van Lieve Engeltjes hebben mij door een verschrikkelijk zware periode heen gesleept. In januari en februari 2007 ( zo’n 2 maanden na de geboorte) werd de belangstelling van vrienden en familie minder. En precies toen wist ik niet meer wat ik voelde, hoe ik mijn gevoelens moest verwoorden, voelde ik uit zelfbescherming eigenlijk niets meer, was ik door de diarree gebonden aan de bank, vluchtte Erik in zijn werk en was ik hard op weg diep weg te zinken in een depressie.
Toen ben ik mee gaan mailen met Lieve Engeltjes, ben ik boeken gaan lezen over het verlies van een kind, en ben ik naar de maatschappelijk werkster gestapt.

Het deed mij heel goed om te lezen dat anderen met dezelfde gevoelens zaten, om deze gevoelens verwoord te zien, om te horen dat zij tegen hetzelfde onbegrip aan liepen.
En ook later boden de meiden van de lijst een luisterend oor, hielpen zij zaken op een rijtje te zetten, wisten zij botte reacties te relativeren of steunden ze mij juist in mijn boosheid hierover.
Ondanks dat er op de lijst niet gesproken wordt over nieuwe zwangerschappen, waren velen wel geïnteresseerd in mijn huidige zwangerschap. Zij snappen dat deze zwangerschap veel gemixte gevoelens met zich mee brengt, dat ik niet op een roze wolk zit, dat je mij niet moet vertellen dat ik moet genieten, vertrouwen moet hebben, trots moet zijn op mijn buik, of niet bang moet zijn dat ik nog een kindje zal verliezen…

Lieve meiden van Lieve Engeltjes, hierbij wil ik jullie nogmaals bedanken voor alle steun en begrip. Ondanks dat ik mijn nieuw verworven tijd heerlijk vind, zal ik jullie missen!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *